<In the garden -John 14:20>
I come to the garden alone,
While the dew is still on the roses;
And the voice I hear falling on my ear,
the Son of God discloses.

<พูด........>
เมื่อเดิมนั้นพระเจ้าทรงสร้างโลกและมนุษย์
ดังที่เราได้ยินกันอยู่ว่ามนุษย์คู่แรกนั้นคืออาดัมและเอวา
พระเจ้าได้ให้มนุษย์คู่นี้อยู่อย่างสุขสบายในสวนที่ชื่อว่าเอเดน
มีผลไม้ให้กินเป็นอาหารทุกอย่างในสวนนั้นอย่างบริบูรณ์
มีเพียงผลไม้ต้องห้ามต้นเดียวในสวนที่พระเจ้าห้ามกิน
แต่มนุษย์ก็ฝ่าฝืนคำสั่งของพระเจ้า กินผลไม้ต้องห้ามนี้เข้าไป
ความบาปจึงได้บังเกิดขึ้น ความบาปไม่ได้เกิดเพราะผลไม้นั้น
แต่เกิดเพราะมนุษย์ขัดคำสั่งของพระเจ้า ซึ่งเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุด
และเมื่อมนุษย์ทำความผิดบาป เพราะขัดคำสั่งของพระเจ้าแล้ว
พระรัศมีของพระเจ้าที่หุ้มหอตัวมนุษย์จึงหายไป
ทำให้มนุษย์รู้ว่าตังเองเปลือยกายอยู่ จึงพยายามปกปิดร่างกายด้วยใบไม้
แต่พระเจ้าทรงพระเมตตา จึงได้ให้มนุษย์ปกปิดด้วยหนังแกะแทน
ซึ่งมีความทนทานกว่า  แต่นั้นก็ไม่ใช่เรื่องหลักที่สำคัญ
สิ่งที่สำคัญก็คือการได้มาซึ่งหนังแกะนั้น
ก็ต้องมีการฆ่าแกะหลั่งเลือด ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้มนุษย์เกิดความสั่งเวชใจ
เพราะพระเจ้าต้องการให้มนุษย์รู้ว่า ความบาปนั้นไม่ใช่เรื่องเล่นๆ
แต่ต้องทดแทนด้วยความตาย จึงกลายเป็นกฎที่มนุษย์ต้องฆ่าสัตว์ถวายบูชาไถ่บาป

<ในสวน>
เมื่อข้าฯอยู่เพียงลำพังในสวน
ดอกกุหลาบน้ำค้างพร่างพรมสวยงาม
ข้าฯได้ยินเสียงตรัส เป็นถ้อยคำอ่อนหวาน
ช่วยให้หัวใจข้าฯเบิกบาน
พระองค์เดินกับข้าฯ และยังตรัสกับข้าฯ
ทรงเรียกข้าฯว่าเป็นบุตรพระองค์
ข้าฯสุขสันต์เมื่อข้าได้คอยอยู่ที่นั้น
ซึ่งไม่มีใครเคยรู้เลย

<In the garden -John 14:20>
I come to the garden alone,
While the dew is still on the roses;
And the voice I hear falling on my ear,
the Son of God discloses.

And He walks with me, and He talks with me,
And He tells me I am His own,
And the joy we share as we tarry there,
None other has ever known.

<พูด........>
ต่อมาอาดัมและเอวามีลูก แต่มีสองคนที่กล่าวถึงในพระคำภีร์
เป็นเหตุการณ์เด่นคือ คาอิน และอาแบล คาอินเป็นชาวสวน
และอาแบลเป็นคนเลี้ยงสัตว์คือเลี้ยงแกะ
เมื่อถึงเวลาถวายเครื่องบูชาแด่พระเจ้า
อาแบลได้เอาแกะในคอกของตัวเองมาฆ่าถวายบูชาแด่พระเจ้า
ส่วนคาอินได้นำเอาผลไม้ที่ดีในสวนของตนมาถวายแด่พระเจ้า
พระเจ้าทรงพอพระทัยรับของถวายจากอาแบล แต่ไม่รับของถวายจากคาอิน
เราอาจจะสงสัยว่ามันผิดที่ตรงไหน ในเมื่อต่างคนก็ต่างเอาของของตัวเองที่มีมาถวาย
คำตอบก็คือคาอินไม่ได้ทำตามคำสั่งของพระเจ้า แต่อาแบลนั้นทำตาม
ไม่ได้เกี่ยวกับว่าของนั้นคืออะไร แต่อยู่ที่ว่าคำสั่งของพระเจ้าคืออะไร
ดังที่ได้พูดมาแล้วว่า พระเจ้าต้องการให้เราเกิดความสังเวชใจในความบาป
ของตัวเอง ด้วยเครื่องบูชาถวายนั้น ไม่ใช้เน้นพิธีกรรมแต่เน้นความสำนึก
อย่างไรก็ตาม การฆ่าสัตว์ถวายบูชาก็เป็นเพียงพิธีกรรมชั่วคราวที่เล็งถึงสิ่ง
ยิ่งใหญ่ถาวรที่จะตามมา นั้นคือองค์พระเจ้าเองที่ได้ทรงยอมเกิดเป็นมนุษย์
ทรงพระนามว่า พระเยซูคริสต์ มาประกาศถึงความจริงของพระองค์เอง
จนยอมพลีพระชนม์ชีพของพระองค์เอง เป็นเครื่องบูชาไถ่บาปให้กับเราบนไม้กางเขน
และด้วยเหตุนี้พิธีกรรมฆ่าสัตว์บูชาแก่พระเจ้าจึงถูกยกเลิก เราเพียงมีความเชื่อ
ในสิ่งที่พระองค์ทรงทำเพื่อเราเท่านั้น บาปของเราก็ถูกชำระล้างจนหมดสิ้น
แต่มนุษย์อีกเป็นจำนวนมาก ฝ่าฝืนคำสั่งของพระเจ้า ไม่ยอมเชื่อในพระองค์
ไม่ทำแบบอาแบล แต่ทำแบบคาอิน คือทำตามความคิดของตัวเอง
พยายามสร้างพิธีกรรมก็ดี ทำการดีตามความคิดของตัวเองก็ดี
คือการให้ทานบ้าง ถือศีลกินเจบ้าง สุดแท้แต่จะคิดออก
เพื่อเป็นการเล้าโลม มโนสำนึกของตัวเอง ซึ่งการทำดีต่างๆนั้น
ก็เป็นสิ่งที่ดี แต่ไม่เพียงพอที่จะลบล้างความผิดที่เราได้กระทำต่อพระเจ้า
และไม่ใช้คำสั่งของพระเจ้าที่ให้ทำเช่นนั้น แต่มนุษย์ก็พยายามที่จะทำตามแบบ
ของคาอินคือทำในสิ่งที่ตัวเองคิดว่าถูก พิธีกรรมต่างๆทางศาสนา
จึงเกิดขึ้นมากมายในโลกนี้ แต่นั้นเป็นการแก้ที่ไม่ถูกจุด จึงไม่เกิดประโยชน์

<พระเจ้าพระผู้สร้าง>
พระเจ้าผู้ทรงสร้างทั้งโลกล่าง และเมืองฟ้า
พระนามยะโฮวา พระบุตราพระเยซู
ทรงรักโลกที่สุด โดยส่งบุตรให้มาอยู่
ช่วยเราชาวชมพู ให้ไปสู่เมืองสวรรค์

เชิญเชิญ อย่าได้ช้า เชิญเชิญ อย่าได้ช้า
ให้เราชาวโลการีบไปหาพระเยซู
ทรงช่วยไม่วาใคร ไทย จีน ลาว กัมพูชา
พม่า และรามัญ คนอธรรมทั่วโลกา
เมื่อก่อนข้าเคยคิด วิ-ป-ริดผิดหนักหนา
ว่าองค์พระเยซูทรงเมตตาแต่ฝรั่ง

เชิญเชิญ อย่าได้ช้า เชิญเชิญ อย่าได้ช้า
ให้เราชาวโลการีบไปหาพระเยซู
ถ้าใครยังไม่เชื่อ อย่าเพิ่งเบื่อจงรอรั้ง
รีบอ่านคำสอนสั่ง อย่าให้พลั้งดูจงดี
จงอ่านให้ถ้วยถี่คัมภีร์นี้มีเดชา
พระเจ้าประทานมาให้ความรอดแก่ประชา

เชิญเชิญ อย่าได้ช้า เชิญเชิญ อย่าได้ช้า
ให้เราชาวโลการีบไปหาพระเยซู

<พูด........>
สำหรับความรอดของเรา เราเคยสำนึกถึงเรื่องของชีวิตหลังความตาย
ซึ่งเราหลีกหนี้ไม่ได้ เพราะมนุษย์ต้องตายฝ่ายร่างกาย
เคยคิดถึงเรื่องของสวรรค์และนรก แต่ถ้าเราทบทวนดีดีว่า
เรารู้จักสิ่งนั้นจริงแท้แน่นอนหรือเปล่า พระเจ้าผู้ทรงสร้างและ
ทรงเป็นเจ้าของสวรรค์และนรก ผู้ที่จะทรงนั่งบัลลังก์พิพากษาเรา
ในวันสุดท้ายนั้น ได้มาบอกกับเราถึงข่าวประเสริฐแห่งความรอด
คือชีวิตนิรันดร์ บนสวรรค์ที่เราจะได้ พระเยซูคริสต์ตรัสว่า
เรามาเพื่อเขาทั้งหลาย จะได้ชีวิตและได้ชีวิตนั้นครบบริบูรณ์
พระองค์ยังทรงเชิญทุกๆคนให้เข้ามาถึงความจริงแห่งความรอด
ในพระองค์ทุกวัน ในขณะนี้ซึ่งยังเป็นเวลาแห่งความรอด
มาเถิดครับ มาศึกษาเรียนรู้ถึงทางแห่งความจริงของพระเจ้า
อย่าพยายามแสวงหาทางของตนเองแบบคาอิน
โดยขาดหลักประกันอยู่เลยครับ เพราะคริสตจักรทุกแห่ง
กำลังรอที่จะให้ความรู้ ความเข้าใจแก่คุณอยู่ครับ

<ขอพระพรจากเบื้องบน>
ขอพระพรจากเบื้องบนลงมา สู่ใจข้าฯล้นเหมือนลำธาร
ของทุกสิ่งที่ข้าได้มีอยู่ พระองค์ทรงเป็นผู้ประทาน
โมทนาพระคุณพระเยซู บทเพลงร้องเชิดชูถวาย
ข้าฯยืนอยู่บนศิลามั่นคง คือพระองค์ผู้รักมากมาย

โอพระเยซูผู้พลีชีวี ข้าฯเป็นหนี้พระองค์มากมาย
ขอให้พระคุณที่ทรงเมตตา ตรึงดวงใจข้าฯจนวันตาย
พระองค์ทรงรักข้าเสมอไป แต่ใจข้าเผลอลืมพระคุณ
ทั้งใจกายขอถวายทรงธรรม ดวงชีวันพึ่งพระการุณย์

บรรเลง.........

พระบิดา พระบุตร พระวิญญาณ เป็นประธานท่ามกลางปวงชน
ขอเสด็จเถิดนำหน้าครรไล จากอบายพ้นภัยมืดมน
ขอโปรดเอ็นดู ขอโปรดเอ็นดู พระผู้ทรงฤทธาอนันต์
ขอทรงเมตตา ขอทรงเมตตา พระผู้ทรงฤทธาอนันต์

<ทรงสัญญาให้พรแก่ข้าฯ>
พระคริสต์เป็นผู้ไถ่มิได้สงสัย เป็นสันติสุขซึ่ง พระองค์เตรียมไว้
ทรงให้ข้าเป็นบุตรพระองค์ผู้ไถ่ ฟอกโดยพระโลหิตประเสริฐยิ่งใหญ่
ทุกวันข้าฯสรรเสริญร้องเพลงถวาย สรรเสริญพระเยซูพระมหาไถ่
ทุกวันข้าฯสรรเสริญร้องเพลงถวาย สรรเสริญพระเยซูพระมหาไถ่

พระองค์ทรงสัญญาให้พรแก่ข้าฯ ให้ความสุขสำราญทุกวันเวลา
ประทานความรอดและได้ทรงไถ่ไว้ ชำระดวงใจให้สะอาดผ่องใส่
ทุกวันข้าฯสรรเสริญร้องเพลงถวาย สรรเสริญพระเยซูพระมหาไถ่
ทุกวันข้าฯสรรเสริญร้องเพลงถวาย สรรเสริญพระเยซูพระมหาไถ่

เมื่อตามพระองค์ข้าฯอยู่เย็นเป็นสุข พระองค์สถิตภายในใจพ้นทุกข์
ข้าฯเฝ้าและคอยอยู่ผู้ไถ่จะมา คอยด้วยความรักจนถึงวันเวลา
ทุกวันข้าฯสรรเสริญร้องเพลงถวาย สรรเสริญพระเยซูพระมหาไถ่
ทุกวันข้าฯสรรเสริญร้องเพลงถวาย สรรเสริญพระเยซูพระมหาไถ่